บทที่ 139 ตอนที่ 139

ความสั้นของชายกระโปรงที่รั้งขึ้นมาแทบจะปิดบั้นท้ายไม่อยู่ ยามเธอนั่งคุกเข่าอยู่บนเตียง ทำให้ระพีภูมิถึงกับลอบกลืนน้ำลาย

แววตาคมกริบไล่มองรอยแหวกด้านข้างที่สูงขึ้นมาถึงโคนขาอ่อนขาวนวล ทุกสัดส่วนของเธอที่โผล่พ้นเนื้อผ้าออกมาดูราวกับจะท้าทายตบะของเขาให้แตกกระจาย

“อั้ม... ชุดนี้มัน...”

ระพีภูมิเอ่ยเส...